نوع مقاله : مقاله پژوهشی
تازه های تحقیق
- نتیجهگیری
مسئله ترادف، از حیث زبانشناسی و ادبی، با بحث از ترادف در اعجازالهی و قرآنکریم متفاوت است. قرآنمحوری به عنوان وجه تمایز این مقاله و بازنگری ادله موافقان و مخالفان ترادف در قرآن، منجر به دستیابی تعریفی قرآنی از اصل عدم ترادف و قلمرو آن شد.
ترادف یعنی استعمال دو تعبیر مشابه در قرآن بدون افاده معنی تازهای، اعم از مفرد یا مرکب. «اعجاز، اِحکام و إطلاق آیات تدبر قرآن» سه دلیل بر اثبات اصل بنیادین ِعدم ترادف در واژگان و ترکیبات نحوی و بلاغی قرآن میباشد.
اعجاز قرآن در سه حوزه لفظ، معنا و هماهنگی لفظ و معنا است. ازمشخصههای ضروری اعجاز ادبی و بلاغی، برتری متن بلاغی ازحیث گزینش کلمات و جملات میباشد. این انتخاب به نحوی است که اگر کلمهای را از جای خود برداشته تا کلمه دیگری را که تمامی ویژگیهای موضع کلمه اصل را ایفا کند، جایگزین کنیم، آن کلمه یافت نمیشود و پذیرش ترادف یعنی بهکارگیری دو واژه مشابه بدون افاده معنایی تازه.
حکمت خداوند و ظهور وتجلی آن در قرآن کریم و قسم یاد نمودن به این ویژگی، دال بر بیبدیل بودن واژهها، ترکیبات نحوی و بلاغی میباشد. پس از چنین حکیمی هرگز دو تعبیر مشابه بدون افاده معنی تازهای سر نخواهد زد که در این صورت زیادهگویی و لغوگویی خواهد بود.
دعوت به تدبر در قرآن که کاوش عمیق همراه با دقت و ژرفنگری میباشد، نشاندهنده دقت و ظرافت تمام و کمال و بیبدیل الهی در بهکارگیری واژهها در ترکیبات و گزینش بهترین ترکیب نحوی و بلاغی آیات میباشد، به نحوی که هیچ بدیل و جانشینی نمیپذیرد؛ ازاینرو پذیرش اصل ترادف و بهکارگیری دو کلمه مشابه بدون افاده معنی تازهای ما را از رسیدن به حقایق خاصه زیادی محروم خواهد نمود و درواقع آفت مهمی است جهت تدبر در قرآن. ترادف منجر به اختلال انتقال از ظاهر الفاظ به باطن آن خواهد شد و مخاطب را به تسامح در فهم دچار خواهد نمود.
شناخت ویژگیهای قرآنکریم ما را به اصل بنیادین عدم ترادف در تار و پود قرآن رهنمون مینماید که راهبردی است جهت کشف و فهم معارف دینی.
چگونگی بهرهمندی از این اصل و بیان نمونهها، نشانگر توسعه معانی قرآن، تبیین جایگاه اهل بیت (علیهمالسلام) و سایر آثار تربیتی و هدایتی قرآن است.
موضوعات
عنوان مقاله English
نویسندگان English
Synonymy is one of the fundamental issues in conceptual relationships, and reviewing the concept and evidence of its existence or non-existence plays an important role in the accurate understanding of religious propositions. A number of disagreements among thinkers arise from the difference in the definition of synonymy. The Holy Quran is the most important source for obtaining the concept of synonymy and the evidence of its non-existence. Therefore, in the present study, an attempt has been made to investigate the concept of synonymy and its evidence in the Quran using the content analysis method. The result of the research shows that Quran’s literary miracle, as well as its explicity and the absolute command to deliberation in the Quran are among the most important Quranic reasons for the principle of non-synonomy. Also, the belief in the principle of non-synonyms brings important religious and educational effects in the interpretation of single words of Quran as well as its compounds. In this research, according to the Qur'anic evidence, the scope of this principle has been expanded from nouns to incomplete combinations and complete syntactic combinations, and in this way, it has revealed the difference in meaning and the neglect of important messages by the commentators, and the role of such a principle in understanding knowledge has been explained, for example as an important method in the translation and interpretation of texts.
کلیدواژهها English
منابع
قرآنکریم
نهجالبلاغه
