نوع مقاله : مقاله پژوهشی
تازه های تحقیق
زیبایی، به خصوص زیباییهای معقول، شاخصی اصولی برای شناسایی و انتخاب عالیترین روش زندگی است. قرآن کریم، علاوه برآن که به زیبایی محسوس عنایت داشته به زیبایی معقول و معنوی به حکم آن که هویت انسان در جنبه روحی و معنوی اوست، توجه ویژه دارد و مراتب زیبایی را در جهت هدف آفرینش که عبودیت خداوند است، بیان کرده و از انسان میخواهد که حتی از زینتهای دنیوی به منظور رشد و هدایت خویش بهره جوید.
1- نظر به اینکه هدف آرمانی انسان بر اساس فطرت الهی، نیل به عالیترین شکل زیبایی یعنی کمال مطلق است، شناخت زیبایی، آثار فراوانی درهویت بخشی به انسان و اصلاح سبک زندگی او به جای میگذارد. از آنجاکه ﺳﺒﮏ زﻧﺪﮔﯽ انسان، سرنوشت او را در هستی پیریزی میکند، باید با شناخت مبنایی از این امر به تحقق سبک و روشی زیبا در زمینۀ حیات اﻧﺴﺎﻧﯽ همت گمارد.
2- خداوند در قرآن کریم به انسان توصیه میکند که در امور گوناگون زندگی لازم است زیباترین شیوه را برگزیند؛ لذا به او زیبایی را در مراتب گوناگون خود، شامل: محسوس، غیرمحسوس، معقول و مطلق میآموزد. آدمی، ابتدا نخستین جلوه های زیبایی را که اصولاً در زیبایی های مادی خلاصه می شود، میبیند سپس براساس فطرت زیباجو و کمالطلب خویش، والاترین هستی زیبایی و کمال را خواهان می گردد. در آیات قرآن کریم، گرچه به زیباییهای محسوس، نظیر: وجود زیبایی در خلق هر موجودی اشاره شده، بر زیباییهای معقول، نظیر: زیبایی معنوی ایمان تأکید شده است.
زیبایی های معقول و معنوی، اصلی ترین نقش را در اصلاح سبک زندگی انسان که سرانجام آن دست یابی به حیات طیبه شامل: ایجاد ارتباط صحیح آدمی میان افراد گوناگون در جامعه، و پیریزی خصوصیت ایثار، ایفا میکند؛ سبکی به دور از پلیدی و خاص کسانی که ایمان دارند و عمل صالح انجام میدهند. مهمترین اصول اصلاح مورد تأیید قرآن کریم برای سبک زندگی در سه مقوله که همان اصول شریعت اسلام است، خلاصه میشود: اعتقاد به خداوند به مثابه جمال مطلق، نبوت به عنوان زیباترین تجلی جمال در حد انسانی و اعتقاد به معاد که در آن جمال حقیقی مشاهده میشود و آدمی را به محقق ساختن امور زیبا برای فردای پایدار خود ترغیب می کند
عنوان مقاله English
نویسندگان English
A common topic in religious sources is the recognition and application of beauty in life. The desire for beauty and the intellect’s order for beautifying oneself and one’s life are intrinsic. The Holy Qur'an also acquaints people with beauties and guides them to create them in their lives. The Holy Qur'an teaches man the levels of beauty, which include tangible, intangible, sensible, and ultimately absolute beauty- which is specific to God's beauty- and asks him to use rational and spiritual beauties to achieve the desired perfection, based on his natural tendency to beauty. On the other hand, there is a need for being deeply aware of the correct lifestyle, since one’s lifestyle has lots of effects on him and because he must correct it to achieve perfection and happiness. The study of (Islamic) religious texts teaches us that only through learning about and employing reasonable beauties one can improve one’s spiritual lifestyle in various dimensions, especially in establishing proper communication between different people in the society and also especially in cultivating the spirit of self-sacrifice. The lifestyle based on moral beauty, which is described in the Holy Qur'an as "Hayat tayeba”(i.e. a pure and beautiful life), is reserved for those who believe in God and do righteous deeds.
کلیدواژهها English
قرآن کریم.
10. دهخدا، علیاکبر، (1373)، لغتنامه دهخدا، تهران، مؤسسه انتشارات و چاپ دانشگاه تهران.
11. راغب اصفهانی، حسین بن محمد، (1375)، المفردات فی غریب القرآن، تحقیق: محمد سید گیلانی. بیروت، دار المعرفة.
12. سیدی، سید حسین، (1390)، زیباییشناسی آیات قرآن، قم، پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی.
13. طباطبایی، محمدحسین، (۱۴۱۷ق)، المیزان فی تفسیر القرآن، قم، جامعة مدرسین حوزة علمیة قم.
14. عادلی مقدم، محمد علی، (1383)، «مصداق های زیبایی در نگاه قرآن کریم»، رشد آموزش قرآن، شماره60، صص16-21.
15. عبدالحمید سلیمان، شاکر، (1384)، التفضیل الجمالی. کویت، عالم المعرفة.
16. غرویان، محسن، (1379)، فلسفه اخلاق، قم، پیک جلال.
17. فاضلی، محمد، (1382)، مصرف و سبک زندگی، قم، صبح صادق.
18. فعالی، محمد تقی، (1396)، سبک زندگی توحیدی و موفقیت الهی، چاپ دوم، تهران، موسسه فرهنگی هنری دین و معنویت آل یاسین.
19. فیروز آبادی، محمد بن یعقوب، (۱۴۱۶ق.)، بصائر ذوى التمییز فی الطائف الکتاب العزیز، تحقیق: محمدعلی نجار، قاهره، المجلس الأعلى للشؤون الإسلامیة.
20. مصطفوی، حسن، (۱۳۷۴)، التحقیق فی الکلمات القرآن الکریم، تهران، وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی.
21. مطهری، مرتضی، (1377)، مجموعه آثار استاد شهید مطهرى، قم، انتشارات صدرا.
22. ــــــــــــــ، (1381)، تعلیم و تربیت در اسلام، قم، انتشارات صدرا.
23. مطیع، مهدی، (1391)، معنای زیبایی در قرآن کریم، تهران، انتشارات امام صادق(ع)
24. معین، محمد (۱۳۷۱)، فرهنگ فارسی معین، تهران، مؤسسه انتشارات امیرکبیر.
25. مکارم شیرازی، ناصر و همکاران، (1374)، تفسیر نمونه، تهران، دارالکتب العلمیه.
26. مهدویکنی، محمد سعید، (1393)، دین و سبک زندگی، تهران، دانشگاه امام صادق.
27. وبر، ماکس، (1384)، دین، قدرت و جامعه، ترجمه احمد تدین، تهران، هرمس.
