نوع مقاله : مقاله پژوهشی
عنوان مقاله English
نویسنده English
Mohammad Sadegh Beheshti*
Islam is the religion of peace. Just and sustainable peace is regarded as the absolute goodness, and war as the evil. Unjust and unsustainable peace is considered as relative goodness. Orthodox Christianity has assigned a priority to peace, too. Making peace with God is the basis of sustainable peace, and this is the spirit of divine religions. When a person makes peace with his God, he is in true lasting peace with himself, the whole of mankind, and the universe. He even avoids bitter conflict with his enemies, and tries to turn hostility into tenderness in the light of wisdom, pleasant preaching, and disputation in the best manner. He also tries to establish human’s life on the basis of justice and beneficence. In this paper, our criterion is not wars that some religious people have waged in the name of religion, but is original religious texts – including Quran and Bible – and beliefs of sincere Muslims and orthodox Christianity, which are the requisite for rationality.
* Ph.D student of political sciences, Science and Research Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran. sadegh.beheshti@yahoo.com
کلیدواژهها English
ادیان الهی و آسمانی وحدت دارند. دین الهی یکی بیش نیست. میتوان گفت: روح آنها توحید و اخلاق است. هر دینی چه از نظر اعتقادی و چه از نظر اخلاق و قوانین و مقررات، نسبت به ماقبل خود، یک درجه بالاتر و نسبت به مابعد خود، یک درجه پایینتر است.
دین اسلام، صلح را به عنوان خیر معرفی کرده، و بنابراین، جنگ شر است. صلح پایدار، خیر حقیقی است؛ ولی صلح ناپایدار، خیر نسبی است و صد البته که وجودش بهتر از عدم است.
مقتضای ایمان دینی جنگ ستیزی و صلح گرایی است. ملاک ما عمل دیندارانی که امروز و دیروز به نام دین به نسل کشی و ویرانگری روی آوردهاند، نیست؛ بلکه ملاک ما خود تعالیم دینی است.
با مراجعه به تعالیم دینی متوجه میشویم که هم مسیحیت و هم اسلام، تعالیم خود را به گونه ای ارائه دادهاند نتیجه آن، صلح پایدار است؛ زیرا صلح پایدار در صورتی حاصل میشود که انسانها از راه صلح با خدا به صلح با خویشتن و بشریت و جهان هستی برسند. آن چه از کتاب و سنت اصیل مسیحی و از منابع دست اول اسلامی استفاده میشود، همین است.
از آن جا که مسیحیت ارتدوکس، کلیسا و کلیسائیان را معصوم نمیشمارد و تنها به تعالیم عیسی× و راه و رسم حواریان به عنوان سنت سلف صالح، پای بند است، و برای مصوبات شوراهای کلیسایی و پیامهای پاپها اعتباری قائل نیست، به لحاظ مبنا با اسلام ناب و راستین ـ و نه اسلام تکفیریهای جنایت کار ـ وحدت دارد، یا این که فاصلهاش اندک است.
دیدیم که در توصیههای حضرت مسیح به پیروان، در هر شرایطی اصل و محور، خداست. جنگ جویی یعنی خداستیزی و صلح جویی یعنی خداگرایی. کسی
که خداگرایی را شعار و دثار خود ساخته، از صلح و آشتی و همزیستی مسالمتآمیز دفاع و حمایت میکند. آیا اسلام از پیروان خود، چیزی غیر از این خواسته
است؟
10. -------- (1378ش). تأملات کلامی و مسائل روز. چاپ اول. تهران: انتشارات
اطلاعات
13. دائرة المعارف اسلامی طهور
17. ------------------ (1386ق). المیزان فی تفسیر القرآن. ج14. تهران: دارالکتب الاسلامیه
18. ------------------ (1382ش). سنن النبی. تحقیق و ترجمه فقهی. چاپ هشتم. تهران: اسلامیه
20. -------- (1355ق). سفینة البحار و مدینة الحکم و الآثار. نجف: مطبعه نجف
22. مجلسی، محمدباقر. (بی تا). بحارالأنوار. ج21و27و38و71و90. چاپ بیروت
24. مشهدی، میرزامحمد. (1410ق). تفسیر کنزالدقائق. ج2. قم: مؤسسة النشر الاسلامی
25. -------------- (1412ق). تفسیر کنزالدقائق. ج6. قم: مؤسسة النشر الاسلامی
معین، محمد. (1371ش). فرهنگ فارسی. چاپ هشتم. تهران: انتشارات امیرکبیر
