نوع مقاله : مقاله پژوهشی
تازه های تحقیق
4- نتیجهگیری
بنا بر آنچه گذشت، میتوان چنین نتیجه گرفت که مولوی به وجود و حضور لذت دینی و عقلی در درون انسانها اعتقاد کامل دارد؛ گرچه لذت را قابل تعریف نمیداند. از نظر مولوی، لذت دینی ندای آسمانی و نردبان عروج است و به انسانها، لذت سرشار، احساس آزادگی، فرصت پرواز در ملکوت، تقرب الهی، پالایش روح و زنده به عشق بودن را هدیه میکند و اینها همه لذتبخش و بهجتزا هستند. افزون بر اینها از نظر مولوی انسانها از لذت عقلی هم برخوردارند و باطنبینی از دستاوردهای لذت عقلی است؛ در حالی که مراوده با عقلا و روشنبینی در پرتو عقل هم به نوبۀ خود لذتبخش میباشد و بالأخره از نظر مولوی، برای درک لذت عقلی بیشتر، لازم است که موانع و عوامل بازدارنده همچون پیرویکردن از خواهشهای نفس را از سر راه شکوفایی خود برطرف کنیم.
عنوان مقاله English
نویسندگان English
The issues of “religious enjoyment” and “intellectual enjoyment” are some of the important subjects in Mathnavi, which will be unfinished unless you know Mowlana’s theoretical bases and gnostic disposition meticulously. In his opinion, the concept of enjoyment is indefinable and it has an internal, not an external origin; he knows real enjoyment in leaving the transient enjoyments while he divides the enjoyment into factual and virtual. In his viewpoint, virtuous people deserve religious enjoyment. Mowlana strongly believes in booming religious wisdom in the shadow of intellect. When the human understands principles of belief and religion through intellect, he can well be entitled to its necessities willingly, Mowlana’s imitation aversion results from this very issue too. Finally, Mowlana values religious and faith intellect, which discovers and perceives realities, since it is the follower’s guardian of conscience and spiritual worlds. In his opinion religious and rational enjoyment have manifestations that cause realization of enjoyment.
کلیدواژهها English
قرآن کریم ؛(1376). ترجمۀ: مهدی الهی قمشهای، تهران، نشر اسوه.
همایی، جلال الدین؛(1366). مولوی نامه، ج دوم، چاپ شصم، تهران، انتشارات مؤسسه نشر هما.
