نوع مقاله : مقاله پژوهشی
تازه های تحقیق
- نتیجهگیری
در طب مدرن یا متوسط به نقش قوه خیال و تخیّل کمتر توجه می شود یا بهتر است بگوییم: هیچ! زیرا گفته اند: « النادر کالمعدوم». اما د رطب متعالی که به نقش روان و تدبیر آن نسبت به بدن و قوای باطنی آن- از قبیل حس مشترک و خیال و وهم و عقل، بدون غفلت از بدن و قوای بدنی- توجه می شود، هرگز از نقش قوه خیال و تخیل غفلت نمی شود. به همین جهت است که طبیب متعالی می خواهد بداند که چرا برخی از بیماران چیزهایی می بینند که اشخاص دیگر نمی بینند یا صداهایی می شنوند که اشخاص دیگر نمی شنوند. نمی توان گفت: دیده ها و شنیده های آن ها معدوم مطلق است. معدوم مطلق، نه دیدنی است و نه شنیدنی، و نمی توان گفت: موجود مطلق است که اگر چنین بود، دیگران هم می دیدند و می شنیدند. پس موجود نسبی است. این جاست که باید به سراغ تخیل بیمار رفت و به جای مبارزه با معلول، با علت به مبارزه پرداخت. دوا تنها دواهای سنتی و مدرن نیست. صدقه و دعا هم دواست.
عنوان مقاله English
نویسندگان English
Common sense is a tablet that receives the form either through the senses or through the imagination. What one receives through sensory perceptions is the form in which the tablet is drawn. The imagination is activated in sleep and in some diseases, and draws forms in common sense. As a result, one sees things that others do not understand. In such illnesses, the soul cares for the disease and the imagination works. In this situation, low-cost medicine goes to the elders and prayers, and the medieval medicine ignores the soul and goes to straight the body, and the transcendental medicine hurry up to help the soul and strengthens it by drugs, prayer and charity to do his job well and restores health to the body.
کلیدواژهها English
قرآن مجید
نهج البلاغه