نوع مقاله : مقاله پژوهشی
تازه های تحقیق
تلاشهای فلسفی در برهان صدیقین بر اساس معیاری که ارائه کردهاند وافی به مقصود نبوده است. دلیل این امر بینیازی خداوند از برهان است؛ زیرا او منشأ و اساس هستی است و براساس آموزهای دینی و مؤیدات عقلی چیزی مقدم بر او نیست تا بخواهد واسطه در اثبات او باشد. اینکه در کلام معصومین مضامینی دال بر سیر از ذات حق به خودش وارد شده است، مبتنی بر حقایق فطری و شهود عرفانی است که اگر در مقام استدلال عقلی بیاید بدون آسیب منطقی نخواهد بود. استدلال فلسفی در قالب برهان مستلزم وساطت مفاهیم امکانی یا موجودات امکانی است. بههمینجهت یا برهان نیستند یا به مصادره به مطلوب و یا تحصیل حاصل منجر میشوند، یا ناخواسته بهواسطه متوسل میشوند. خداوند معرفت خود را در درون انسانها نهاده است و از طریق معرفت نفس مشهود انسان است و اگر به مقام صدیقین برسد، نیازی به برهان نخواهد داشت. عقل ناگزیر است از طریق مفاهیم، سلوک عقلی کند و حال آنکه مفاهیم جز حکایت از عالم خارج، راه دیگری به خارج ندارند، اما ذات حق عین هستی و خارجیت است و به ذهن نمیآید تا انسان از مسیر عقل بتواند از خودش به خودش سیر کند.
موضوعات
عنوان مقاله English
نویسنده English
Theosophists commence theological issues by proving the transcendent Divine Essence. As an ontological argument, Avicenna coined "Seddiqin Argument (the Argument of the Righteous)" by using the concepts of necessity and possibility. This argument has changed since it was proposed until the era of Mulla Sadra and his commentators. According to the principles of his philosophy, Mulla Sadra criticized the Avicenian argument and reoffered another distinctive proof that he considered worthy for that name (Seddiqin Argument). On the other hand, commentators such as Sabzevari and Allameh Tabataba'i criticized the Sadrian argument and presented an alternative version. Although their reviews have also been criticized, they argued that their version is closer to the ontological argument and requires fewer premises to fulfill its purpose, or even needs no premises. By descriptive-critical approach, this article explains the latest readings on ontological arguments. it is also concluded that the ontological arguments developed after Allameh Tabataba'i, are flawed due to their dependence on a term or their reasoning problems or their incompatibility with the criteria of Seddiqin argument. The transmitted evidence also implies God's existence does not require proof. In other words, although the Necessary Being is not provable, He can be known through self-awareness and gnostic intuition. Without considering their problems, ontological arguments (Seddiqin argument) are just as additional unnecessary proof, as theosophists such as Mulla Sadra and Allameh Tabatabai have also asserted.
ashokr@rose.shirazu.ac.ir
کلیدواژهها English
قرآن کریم
