نوع مقاله : مقاله پژوهشی
تازه های تحقیق
موفقیت جامعه اسلامی در شکلگیری و گسترش، وابسته به تلاش صحیح در انتقال مفاهیم دینی به افراد جامعه دارد. محتوای دینی میتواند در قالب روشهایی مانند بازی، شعر، رسانه، قصه و تمثیل برای مخاطبان کودک و نوجوان ارائه شود که از جمله جامعترین شیوهها استفاده از تمثیل است که با اصطلاحات رمزآلود و بهرمندی از روند داستانی، مخاطب را به چالشهای درونی دعوت میکند. در نمونههای تمثیلی ابنسینا و سهروردی با عناوین رساله الطیر، حیبنیقظان، سلامان و ابسال، عقل سرخ و مونس العشاق نیز نوعی سیر تکاملی به تصویر کشیده شده است. تمثیلها در صدد آموزش توحید، معاد، امامت و نبوت، مراتب آفرینش عوالم خلقت، اصول معرفتشناسی، شناخت محدودیتهای جهان ماده و ابعاد وجودی انسان هستند. تمثیل با معرفی اوصاف خداوند در قالب شخصیتهای داستانی دستنیافتنی که چشم و جان انسان قادر به درک آن نیست و با اشاره به اوصاف خالق که در مخلوق متجلی شده در اصل به بیان توحید و یگانگی خداوند در ذات و صفات میپردازد. از طرفی با بیان ویژگیهای مختلف انسان و خلقت جسمانی و روحانی از میزان قدرت بشر در سعادتمندی سخن میگوید. ازطرفی با بیان اینکه کمال هر چیز در ارتباط عمیق با اصل آن نهفته است بازگشت به اصل را در دو مرحله معرفی میکند که یکی رسیدن به شایستگی برای مقام خلیفه خداوند بودن در زمین است و دیگری بازگشت به خداوند و معاد اخروی. بعد از این مراحل مخاطب وارد وادی معرفتشناسی در ابعاد خودشناسی و خداشناسی شده و با اشاره به اینکه انسان محل تجلی اوصاف خالق است، خودشناسی را در اولویت سلوک و بندگی معرفی میکند. همچنین، با معرفی عوالم خلقت جایگاه بشر را در عالم آفرینش نشان داده و با این معرفی اسباب قدردانی و پیشرفت انسان را با آگاهی بخشی به او فراهم میکند.
موضوعات
عنوان مقاله English
نویسندگان English
Teaching religious thinking has been one of the topics and concerns of the thinkers of theological knowledge. Different methods for this important issue are evident in their works. Rational and sometimes mystical and narrative topics have been used for this purpose. Identifying these methods is important for guiding the children and teenagers. In the present research it has been tried to explain the power and effectiveness of parabels of Muslim philosophers in religious thinking with a descriptive-analytical method. Some Muslim philosophers such as Ibn Sina and Sohrawardi have employed stories and symbolic parables in their works, such as "Hayy bin Yaqzan", "Salaman and Absal", "Loqat Moran", "Aql Sorkh", "Fi Haqiqa al-Ishq" and "Awaz Par Gabriel" to teach religious thinking to the society. Parables can be used to strengthen the foundations and thinking of various religious issues. For example, in these parables, discussions about metaphysics in a general and special sense are explained, which include epistemology, ontology, theology, “study of humanity”, “study of guides”, as well as eschatology.
کلیدواژهها English
قرآن کریم.