Document Type : Original Article
یکی از اصلیترین مفاهیم در فرهنگ اسلامی مفهوم علم و معرفت است. بررسی مسائل مربوط به بحث معرفتشناسی اسلامی برای اسلامیسازی علوم انسانی در برنامه درسی نظام آموزش کشور حائز اهمیت است. نتایجی که از پژوهش حاضر بدست آمده است:
نخست اینکه از منظر این دو صاحب نظر فلسفه اسلامی امکان معرفت وجود دارد و بر این اساس هر کدام از صاحبنظران فلسفه اسلامی انواعی برای معرفت قائل هستند، همچنین این نکته نیز قابل ذکر میباشد که بین امکان، انواع، منابع و ابزارهای کسب معرفت نسبتی برقرار است، بدینگونه که وجود امکان معرفت دلیل و برهانی محکم برای وجود انواع، منابع، ابزار معرفت میباشد و بعد از اینکه امکان معرفت از منظر صاحب نظران تأیید و تصدیق شد میتوانیم در خصوص سایر ابعاد معرفت نیز کاوش نماییم و آنها را برشمریم.
با توجه به این بنیانهای معرفت شناختی مستخرج از این دو دیدگاه باید در عرصه برنامه درسی تحولاتی را در نظر گرفت از جمله: باید کتابها و محتواهای آموزشی متناسب با منابع و انواع معرفت تنظیم گردد. به علوم فطری و حقیقی و اَصالی در طراحی برنامه درسی بیش از پیش اهمیت داده شود و زمینه پرورش فکری و روحی متربیان را فراهم آورد.
همچنین فرایند یاددهی- یادگیری باید با توجه به ابزارها و راههای معرفت و منابع معرفتِ صحیح هدایت شود. معلمان و اولیاء باید سطح شناخت خودرا ارتقا داده و سعی در غنی بخشیدن به معرفت متربیان خویش نمایند همچنین از دیگر مواردی که لازم است لحاظ شود، لزوم استعدادیابی دانش آموزان و جهتدهی به آنها برای رسیدن به کمال معرفت صحیح است. همچنین معرفی الگوهای عملی و اخلاقی که از راه تزکیه و تهذیب نفس مراتب عالی معرفت را طی نمودهاند و تشویق متربیان به پیمودن مسیر معرفت از بهترین و درستترین راه ممکن و از دیگر اقداماتی که براساس این بنیانهای معرفت شناختی میتوان اتخاذ نمود، ارج نهادن به مقام عالِم و معلم و تبیین و تشریح اهمیت و لزوم فراگیری علم و دانش متقن و مدلل و تأکید بر اهمیت کسب معارف صادق و نافع است.