Document Type : Original Article
بدیهی است که «اطاعت از اوامر الهی» موجب قُرب به خداوند میشود و هر کس به تناسب کمال وجود خویش قربی به ذات حق دارد و کامل ترین افراد مقرب ترین افراد به کمال مطلق هستند. بنابراین میتوان انبیاء و اولیاء الهی را مقرب ترین افراد دانست. از جمله آثار قرب الهی ولایت تکوینی است که در جلوههایی همچون تسلط بر نفس، تسلط بر افکار پراکنده، تصرف در بدن و جهان پیرامون نمودار میشود. رسیدن به این درجه از کمال و به دست آوردن این گونه از ولایت برای انبیاء عظام و ائمه اطهار بسترساز اعطای ولایت تشریعی میشود تا خداوند به آن انسانهای کامل اذن در تشریع یا مرجعیت علمی و دینی، اجتماعی، سیاسی، فرهنگی، قضایی، و اقتصادی عطا فرماید.
و از آنچه بیان شد، این نکته روشن گردید که ربوبّیت، عبودیّت، و ولایت و حکومت، همگی اختصاص به خالق و آفریننده انسان دارد و اگر انبیاء و مرسلین و ائمه^ ولایت تکوینی و یا ولایت تشریعی و حکومت بر جامعه بشری دارند، این ولایتها ظهوری از ولایت خدا و به اذن و فرمان اوست، وگرنه انسانها آزاد آفریده شدهاند و هیچ انسانی ولایتی بر دیگری ندارد.
